Paviljoen Vijversburg- Tytsjerk

 

Paviljoen Vijversburg – Tytsjerk

 

Vijftigjaar nadat Andrea Palladio overleed schilderde de fransman Claude Lorrain landschappen, iets wat tot dan toe voornamelijk het domein geweest was van Noord Europeanen.

In zijn schilderijen straalt alles aan het park op het eerste gezicht al natuur uit, maar pas als je beter kijkt valt je op hoe de boomgroepen, weides, de rivier, de steile heuvel achter het huis, de kleurschakeringen in het gebladerte, het groepje herten en de kudde schapen, samen een volstrekte harmonie ademden,  een harmonie waarin geen enkele zichtlijn storend wordt onderbroken. Zelfs de dagjesmensen leveren een bijdrage. Ze geven het geheel een pastorale aanblik. Een natuurlijk landschap dat oogt als een schilderij, de Engelsen hebben er sinds de achttiende eeuw een kunst van gemaakt.

De wildernis is bij Lorrain getemd, gedomesticeerd, een enscenering van zorgvuldig geplaatste decorstukken. De natuur als theater, een zorgvuldig vormgegeven bühne, waarin de spelers ieder moment uit de coulissen kunnen komen om Vergilius te declameren.

 

In het kenmerkende Noord Europese Friese landschap van Tytsjerk bevindt zich zo’n park dat gestoeld is op de Engelse landschap traditie. De buitenplaats Vijversberg kent een witgepleisterd hoofdgebouw dat dateert uit 1845, met een aantal verschillende tuinelementen die zorgvuldig geplaatst zijn in de tuin. De belangrijkste elementen zijn; een kluizenaarshut, een volière, een slingervijver, een boomgaard, twee houten met riet bedekte schuren, een oranjerie en een parkbos met slingerpaden.

De eerste ideeën van de stichting Vijversburg om een paviljoen te maken dat aan het hoofdgebouw vast zit, zijn inmiddels overboord gegooid. Het paviljoen moet wel een directe relatie hebben met en zich verhouden tot het hoofdgebouw.

Een mooie vergelijking met dit idee is Villa Angarano van Palladio, waar de arcade de compositie van het hoofdgebouw complementeert. Vanuit deze arcade wordt het hoofdgebouw aangevuld en verrijkt.

De studie naar de arcadestructuur gaat over het onderzoek naar een klassieke zuilenrij daar waar deze overgaat in de een structuur van een muur. Wanneer is de arcade een scherm dat gevormd wordt door kolommen en wanneer is het een muur met gaten? Hoe uit zich de perceptie van het gebouw vanuit het park en hoe ervaart de bezoeker het park vanuit de coulissen van de arcade?

  • for        :  Jo Coenen Architecture & Urbanism
  • city       :  Tytsjerk, Netherlands
  • client   :  Landgoed Vijversburg
  • surface:  200 m2


Reacties zijn gesloten.